İstanbul'da devlet koruması altında bulunan çocukların geçmişte yaşadıkları travmaları atlatabilmeleri amacıyla "Kum Tepsisi Temelli EMDR" terapisi uygulanıyor. Bu yöntem, çocukların konuşmakta zorlandıkları acı deneyimleri kelimelere dökmeden, kum ve figürler aracılığıyla ifade ederek iyileşmelerine olanak tanıyor.
İstanbul'da Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı bünyesinde devlet korumasında olan çocukların psikolojik iyileşme süreçlerine destek olmak için yenilikçi bir terapi yöntemi devrede. İhmal, istismar veya terk edilme gibi ağır travmatik geçmişlere sahip olan çocukların rehabilitasyonunda, geleneksel konuşma terapilerinin yetersiz kaldığı noktalarda "Kum Tepsisi Temelli EMDR (Göz Hareketleriyle Duyarsızlaştırma ve Yeniden İşleme)" terapisi kullanılıyor.
Uzman psikologlar ve terapistler eşliğinde yürütülen bu süreç, çocukların iç dünyalarını güvenli bir ortamda dışa vurmalarını sağlıyor. Terapi odasında yer alan ve içi kumla dolu bir tepsi ile yüzlerce farklı minyatür figür, çocukların kendi dünyalarını kurmaları için bir araç işlevi görüyor. Çocuklar insan, hayvan, eşya veya fantastik karakterlerden oluşan bu figürleri kum tepsisine yerleştirerek içsel çatışmalarını ve travmatik anılarını sahneliyorlar.
Yöntemin en büyük avantajı, çocukları doğrudan travmaları hakkında konuşmaya zorlamaması. Özellikle erken yaşta travmaya maruz kalmış veya duygularını sözel olarak ifade edecek kelime dağarcığına sahip olmayan çocuklar için "başıma bu geldi" demek oldukça zorlayıcı olabiliyor. Kum tepsisi terapisi, bu zorunluluğu ortadan kaldırarak çocuğun yaşadıklarını semboller üzerinden anlatmasına imkan tanıyor. Uzmanlar, çocuğun tepside kurduğu oyun ve sahneler üzerinden EMDR tekniğini uygulayarak, travmatik anıların beyinde yeniden işlenmesini ve duyarsızlaşmayı sağlıyor.
Uygulamanın sonuçları, çocukların psikolojik sağlamlıklarının artmasında önemli ilerlemeler kaydedildiğini gösteriyor. Sözel ifade baskısı hissetmeden kendi hızlarında iyileşme fırsatı bulan çocuklarda; kaygı, öfke patlamaları ve davranış bozukluklarında belirgin bir azalma gözlemleniyor. Devlet korumasındaki çocukların topluma daha sağlıklı bireyler olarak kazandırılmasını hedefleyen bu yaklaşım, travma tedavisinde çocuk dostu ve şefkatli bir müdahale modeli olarak öne çıkıyor.