Samsun’un Terme ilçesinde henüz iki aylıkken lösemi teşhisi konulan Elisa Eylül Akçay, uygun donör bulunamayınca ağabeyinden yapılan ilik nakliyle hayata tutundu. Yüzde 70 uyumlu dokuyla kardeşine nefes olan 17 yaşındaki ağabey, "Herkes donör olmalı" çağrısında bulundu.
Samsun’un Terme ilçesinde yaşayan Akçay ailesinin en küçük ferdi olan 2 yaşındaki Elisa Eylül Akçay, uzun süren zorlu tedavi sürecinin ardından sağlığına kavuştu. Henüz iki aylık bir bebekken ailesi tarafından hastaneye götürülen ve burada lösemi (kan kanseri) teşhisi konulan minik Elisa için başlatılan donör arayışı, aile içindeki dayanışma ile mutlu sona ulaştı.
Donör Arayışı ve Zorlu Süreç
Teşhisin hemen ardından tedavi sürecine başlayan aile, doktorların tek çarenin kök hücre nakli olduğunu belirtmesi üzerine ulusal ve uluslararası veri bankalarında uygun donör arayışına girdi. Ancak yapılan taramalarda tam uyumlu bir eşleşme sağlanamadı.
Zamanla yarışılan bu süreçte doktorlar, aile içi taramalara yöneldi. Yapılan testlerde anne ve babanın doku uyumu yüzde 50 seviyesinde kalırken, ailenin 17 yaşındaki oğlu Muhammed Vehbi Akçay’ın yüzde 70 oranında uyumlu olduğu tespit edildi. Başka bir seçenek kalmaması üzerine naklin ağabeyden yapılmasına karar verildi.
Ankara’da Başarılı Operasyon
Operasyon için Ankara’daki LÖSANTE Çocuk ve Yetişkin Hastanesi tercih edildi. Geçtiğimiz yılın mart ayında gerçekleştirilen başarılı bir operasyonla, ağabey Muhammed Vehbi Akçay’dan alınan kök hücreler minik kardeşine nakledildi. Nakil sonrası kritik süreci atlatan Elisa Eylül, uygulanan tedavilere olumlu yanıt vererek sağlığına kavuştu.
"Sadece Gözlerinin İçine Bakıp Anlamanı Bekliyor"
Kızının tedavi sürecinde yaşadıkları zorlukları anlatan anne İclal Akçay, bebek yaşta bir çocuğun kanserle mücadelesinin anne için tarif edilemez bir yük olduğunu ifade etti.
Sürecin psikolojik ve fiziksel olarak yıpratıcı olduğunu belirten anne Akçay, "Bir yeri ağrıyor ama neresinin ağrıdığını bilemiyorsun. Konuşamıyor, derdini anlatamıyor, sadece gözlerinin içine bakıyor ve çaresizce senin anlamanı bekliyor. Tanı konulana kadar kanlı kusmaları oluyordu, nedenini bilmiyorduk. Çok şükür bugün sağlığına kavuştu" şeklinde konuştu. Akçay ayrıca, tedavi sürecinde LÖSEV’in kendilerine hem maddi hem de psikolojik destek sağladığını vurguladı.
Ağabeyden "Donör Olun" Çağrısı
Kardeşine hayat veren Muhammed Vehbi Akçay ise yaşadığı mutluluğu dile getirerek, donör olmanın korkulacak bir yanı olmadığını belirtti.
Kardeşi için tereddüt etmeden donör olduğunu söyleyen ağabey Akçay, "Ailede yüzde 70 ile en yüksek uyum bende çıktı. Küçük bir işlemle kardeşime umut oldum. Donör olmak hiç zor değil, herkes donör olmalı. Basit bir işlemle bir insanın hayatı kurtulabilir" ifadelerini kullandı.
Akçay, tedavi sürecinde annesi ve kardeşinin Ankara’da, kendilerinin ise Samsun’da kaldığını, ailenin bu süreçte sürekli iletişim halinde kalarak birbirine destek olduğunu sözlerine ekledi.